Judith ontdekt Vietnam als nieuwe bestemming
Judith ontdekt Vietnam als nieuwe bestemming
Soms begint een nieuwe bestemming heel eenvoudig met een vraag: waar willen we onze reizigers naartoe laten gaan?
We wilden graag een nieuwe bestemming in Azië toevoegen aan ons aanbod en hoefden daar niet lang over na te denken. Unaniem waren we het erover eens: Vietnam moest het worden.
Als we onze reizigers en vrijwilligers adviseren over een land, willen we het zelf kennen. De projecten willen we zelf bezoeken, de mensen willen we spreken en we willen met eigen ogen zien hoe het dagelijks leven eruitziet.
Een nieuwe bestemming begint met er zelf naartoe gaan
Je moet er rondlopen, verdwalen, een kop koffie drinken met iemand uit de buurt en vooral veel vragen stellen. Hoe wonen mensen? Hoe werken de projecten? Wat vinden zij belangrijk? En wat kunnen vrijwilligers hier daadwerkelijk betekenen?
Dat is voor mij een belangrijk onderdeel van ons werk bij Het Andere Reizen. We werken met lokale partners en projecten en juist daarom vind ik het belangrijk om daar zelf regelmatig te komen. Vrijwilligerswerk moet aansluiten bij wat lokaal nodig is.
Het gaat niet om wat wij vanuit Nederland bedenken, maar om de vraag waar onze lokale partners ondersteuning kunnen gebruiken.
Mijn reis door Vietnam werd daardoor een combinatie van ontdekken, ontmoeten, luisteren én natuurlijk ook genieten van dit bijzondere land.
Hanoi: mijn eerste kennismaking met Vietnam
Mijn reis begon in Hanoi. Wat een stad! Het eerste wat je opvalt, is de enorme hoeveelheid mensen, scooters en geluiden. Het verkeer lijkt op het eerste gezicht één grote chaos, maar als je wat langer kijkt, ontdek je dat er toch een soort systeem in zit.
Je moet alleen even leren hoe het werkt.
Hanoi is levendig, soms druk en soms overweldigend, maar juist daardoor voel je meteen dat je ergens anders bent. Op straat gebeurt van alles: mensen eten samen kleine gerechten op lage krukjes, overal zijn winkeltjes en achter iedere hoek lijkt weer iets nieuws te gebeuren.
Ik vind dat altijd een van de leukste dingen aan reizen: langzaam je weg vinden in een omgeving die in het begin totaal onbekend voelt.
Veel gesprekken en bijzondere ontmoetingen
Je moet er rondlopen, verdwalen, een kop koffie drinken met iemand uit de buurt en vooral veel vragen stellen. Hoe wonen mensen? Hoe werken de projecten? Wat vinden zij belangrijk? En wat kunnen vrijwilligers hier daadwerkelijk betekenen?
Dat is voor mij een belangrijk onderdeel van ons werk bij Het Andere Reizen. We werken met lokale partners en projecten en juist daarom vind ik het belangrijk om daar zelf regelmatig te komen. Vrijwilligerswerk moet aansluiten bij wat lokaal nodig is.
Het gaat niet om wat wij vanuit Nederland bedenken, maar om de vraag waar onze lokale partners ondersteuning kunnen gebruiken.
Mijn reis door Vietnam werd daardoor een combinatie van ontdekken, ontmoeten, luisteren én natuurlijk ook genieten van dit bijzondere land.
Van Hanoi naar Da Nang
Na Hanoi reisde ik verder naar Da Nang, waar meteen een heel andere sfeer hangt. Da Nang ligt aan de kust en heeft een mooie combinatie van stad, strand en natuur. Het is een moderne stad, maar tegelijkertijd voelt het leven er veel rustiger dan in Hanoi.
Hier bezocht ik verschillende projecten waarmee we wilden gaan samenwerken. Vietnam heeft mooie mogelijkheden voor vrijwilligers die bijvoorbeeld met kinderen willen werken, zich willen inzetten binnen het onderwijs of de gezondheidszorg, of op een andere manier iets willen bijdragen aan de lokale gemeenschap.
Een van de projecten die ik bezocht, richt zich op Fysiotherapie en Healthcare. Hier krijgen mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking en ouderen ondersteuning bij hun herstel en dagelijkse activiteiten. Het doel is om hun mobiliteit, zelfstandigheid en welzijn te verbeteren. Naast beweging en fysiotherapie is er aandacht voor persoonlijk contact en zelfvertrouwen. Vrijwilligers kunnen hier kennismaken met de revalidatiezorg en bijdragen aan een omgeving waarin mensen zo actief en zelfstandig mogelijk kunnen blijven.
Ook bezocht ik Onderwijs Project Hoa Sua, waar kinderen van ongeveer 3 tot 8 jaar onderwijs en begeleiding krijgen. Veel van hen komen uit gezinnen met beperkte financiële mogelijkheden. De school biedt een veilige omgeving waarin ze zich kunnen ontwikkelen. Naast Engels, lezen en schrijven is er ruimte voor muziek, creativiteit en sport.
Een ander project dat ik bezocht was het Ouderenzorg Project. In het zorgcentrum wonen ouderen die weinig familie of een beperkt sociaal netwerk hebben. Naast praktische ondersteuning is er veel aandacht voor gezelschap, beweging en een prettige daginvulling.
Daarnaast maakte ik kennis met Hope Village Boarding School. Hier wonen en leren ongeveer 200 kinderen vanaf 7 jaar die afkomstig zijn uit de berggebieden van Vietnam. Tijdens mijn bezoek was het vakantie en waren er geen lessen. Veel kinderen waren tijdelijk naar huis, maar toch kreeg ik een goede indruk van de school en de omgeving.
Ook bezocht ik een Special Needs School. Ongeveer 200 kinderen met uiteenlopende beperkingen krijgen hier onderwijs en begeleiding. Denk aan kinderen met autisme, het syndroom van Down of een verstandelijke beperking.
Wat ik belangrijk vind, is dat vrijwilligers onderdeel worden van een bestaand project. Ze komen niet om het werk van lokale medewerkers over te nemen, maar om te helpen waar extra ondersteuning welkom is. Door zelf ter plaatse te zijn, kun je dat veel beter beoordelen.
En natuurlijk is er na een dag vol afspraken ook tijd om Da Nang te ontdekken. Een wandeling langs het strand, lekker Vietnamees eten en gewoon even kijken wat er om je heen gebeurt. Ook dat hoort bij het leren kennen van een bestemming.
Ho Chi Minh City
Mijn laatste stop was Ho Chi Minh City. Ook hier is het contrast met Hanoi weer opvallend. De stad is enorm, modern en bruisend. Overal zijn mensen, auto’s en scooters en er gebeurt eigenlijk altijd wel iets.
In Ho Chi Minh City bezocht ik Ziekenhuis Saigon. Hier kunnen vrijwilligers meelopen met artsen, verpleegkundigen en andere zorgprofessionals en kennismaken met de manier waarop de gezondheidszorg in Vietnam is georganiseerd. Tijdens mijn bezoek mocht ik op heel veel verschillende afdelingen een kijkje nemen. Het was bijzonder en indrukwekkend om van dichtbij te zien hoe de zorg hier werkt en kennis te maken met de mensen die zich dagelijks inzetten voor hun patiënten. Zo kreeg ik een mooi beeld van de mogelijkheden voor vrijwilligers om binnen de Vietnamese gezondheidszorg ervaring op te doen.
Ook in Ho Chi Minh sprak ik met lokale partners en kreeg ik een beter beeld van de mogelijkheden voor vrijwilligerswerk. Langzaam begon het plaatje compleet te worden. Van Hanoi in het noorden, via Da Nang in het midden, naar Ho Chi Minh City in het zuiden: drie totaal verschillende steden, maar allemaal onderdeel van hetzelfde fascinerende land.
Vietnam, welkom bij Het Andere Reizen!
Ik heb de projecten gezien, de mensen ontmoet met wie we samenwerken, vragen kunnen stellen en zelf ervaren hoe het is om door Vietnam te reizen. Zo kreeg ik niet alleen een beter beeld van de mogelijkheden voor vrijwilligerswerk, maar ook van de mensen en organisaties die zich dagelijks inzetten voor hun lokale gemeenschap.
Voor mij is het belangrijk dat we onze bestemmingen zelf leren kennen. Alleen door ter plaatse te kijken, met mensen te praten en projecten te bezoeken, kunnen we beoordelen of vrijwilligerswerk aansluit bij de behoeften van de lokale gemeenschap.
En misschien is dat wel het leukste aan een nieuwe bestemming: je begint met een lege pagina en komt thuis met een hoofd vol verhalen.
Vietnam, welkom bij Het Andere Reizen!
