Menu

Het Andere Reizen

Esther en Judith op bezoek bij de Masai in Tanzania

Esther en Judith op bezoek bij de Masai in Tanzania

,

Esther en Judith op bezoek bij de Masai in Tanzania

Een bezoek aan de Masai staat bij veel reizigers hoog op het lijstje tijdens een rondreis door Tanzania. Maar hoe zorg je ervoor dat zo’n bezoek meer is dan een paar foto’s, een traditionele dans en daarna weer door naar het volgende hoogtepunt?

Voor ons begint dat bij persoonlijk contact.

Tijdens een reis door Tanzania bezochten Esther en Judith de Nanginyi Foundation. We maakten kennis met Mar-Lisa en haar man Mathayo, kregen een rondleiding en ontdekten meer over het leven van Masai-families en het belang van onderwijs. We mochten ook een kijkje nemen in de klas, waar we de kinderen ontmoetten.

Het bezoek maakte indruk en liet ons kennismaken met een bijzondere plek die we graag met onze reizigers willen delen. Daarom is een bezoek aan Mar-Lisa en Mathayo inmiddels een mogelijke toevoeging aan een rondreis door Tanzania.

Want bij Het Andere Reizen geloven we dat een reis nog waardevoller wordt wanneer je niet alleen een land ontdekt, maar ook de mensen die er wonen.

Een bijzondere ontmoeting

Mar-Lisa is Nederlandse en kwam in 2016 voor het eerst naar Tanzania om als vrijwillige projectcoördinator bij een onderwijsproject te werken. Tijdens die periode ontmoette ze Nanginyi en haar familie in een Masai-boma.

Er ontstond een bijzondere band. Wat begon als een ontmoeting groeide uit tot een vriendschap en uiteindelijk tot de oprichting van de Nanginyi Foundation. De stichting geeft Masai-kinderen uit gezinnen met beperkte financiële middelen de kans om naar school te gaan en zo te werken aan een ander toekomstperspectief.

Tijdens ons bezoek leerden we meer over het ontstaan van de stichting en het werk dat Mar-Lisa en Mathayo samen met de lokale gemeenschap doen. Dankzij de rondleiding kregen we niet alleen uitleg over de projecten, maar konden ze ook zelf een indruk krijgen van de omgeving en de mensen om wie het allemaal draait.

Een kijkje in het dagelijks leven

Tijdens een rondreis door Tanzania kunnen onze reizigers Mar-Lisa en Mathayo bezoeken. Je krijgt de kans om kennis te maken met het leven van de Masai en meer te horen over hun cultuur en tradities. De Masai leven traditioneel in een boma: een omheinde woonplek met verschillende huisjes en in het midden een kraal voor het vee. De huizen staan rondom de veekraal en worden traditioneel door de vrouwen gebouwd met houten palen en takken.

Het vee speelt een belangrijke rol in het dagelijks leven. Koeien, geiten en schapen zijn niet zomaar dieren; ze vormen een belangrijk onderdeel van de manier waarop Masai-families leven. Kinderen groeien op met die verantwoordelijkheid en gaan al op jonge leeftijd mee om het vee te hoeden. Tijdens een bezoek krijg je de kans om hier meer over te leren en vragen te stellen. Je hoort verhalen over het dagelijks leven en ontdekt hoe tradities, familie en de zorg voor het vee met elkaar verbonden zijn.

Geen toeristische show

Je komt niet op een plek waar mensen speciaal voor toeristen een voorstelling opvoeren om vervolgens weer te vertrekken. Je bent te gast bij mensen die hier wonen en leven.

Natuurlijk kunnen er verhalen worden verteld over de cultuur en tradities. Je kunt vragen stellen en kennismaken met de mensen. Maar het uitgangspunt is contact en respect, niet entertainment. En juist daardoor blijft zo’n bezoek ons vaak langer bij.

Onderwijs als sleutel tot de toekomst

Een belangrijk onderdeel van het werk van de Nanginyi Foundation is onderwijs.

Veel Masai-kinderen groeien op in gezinnen die niet de financiële middelen hebben om hun kinderen naar school te laten gaan. De stichting ondersteunt daarom kinderen bij het volgen van onderwijs. Het doel is niet alleen dat kinderen naar school kunnen, maar dat ze een volledige schoolcarrière kunnen doorlopen en daarmee later meer mogelijkheden hebben.

Dat klinkt misschien eenvoudig: kinderen naar school laten gaan. Maar in een gemeenschap waar het dagelijks leven heel anders is georganiseerd, kan onderwijs een enorme verandering betekenen. Kinderen leren niet alleen lezen, schrijven en rekenen, maar krijgen ook de mogelijkheid om kennis te maken met andere talen, vakken en beroepen. 

En daarmee ontstaat er ruimte om later zelf keuzes te maken.

Ook voor meisjes

Een onderwerp dat binnen het werk van de stichting belangrijk is, is de positie van Masai-meisjes. Mar-Lisa zag tijdens haar eigen verblijf in een boma van dichtbij hoe tradities het leven van jonge meisjes kunnen beïnvloeden. Haar ervaringen waren een belangrijke aanleiding om zich in te zetten voor onderwijs en een ander toekomstperspectief voor Masai-kinderen.

De stichting vindt het daarom belangrijk dat ook meisjes toegang krijgen tot onderwijs. Er zijn daarnaast initiatieven gericht op het creëren van inkomsten voor Masai-vrouwen, zodat zij minder financieel afhankelijk zijn. Zo worden onder andere traditionele sieraden door Masai-vrouwen gemaakt en verkocht, waarbij de opbrengsten worden gebruikt voor de projecten.

Het zijn misschien kleine stappen, maar juist die kleine stappen kunnen op de lange termijn veel betekenen. 

Wat ons aanspreekt in de manier waarop de stichting werkt, is dat er niet van bovenaf wordt bepaald wat een gemeenschap nodig heeft. De projecten worden opgezet in overleg met Masai-families. De lokale coördinatie is belangrijk om te weten welke kinderen en gezinnen ondersteuning nodig hebben. Ook de betrokkenheid van ouders speelt een belangrijke rol.

Een ontmoeting die je bijblijft

Voor onze reizigers is een bezoek aan Mar-Lisa en Mathayo dan ook een heel ander soort excursie dan bijvoorbeeld een safari of een bezoek aan een bezienswaardigheid.

Je krijgt een inkijkje in een manier van leven die voor de meesten van ons ver afstaat van het dagelijks leven in Nederland. Misschien drink je samen iets, praat je met elkaar, wandel je rond en stel je honderd vragen. Misschien ontmoet je kinderen die nieuwsgierig zijn naar jou, net zoals jij nieuwsgierig bent naar hun leven.

Tanzania ontdekken door mensen te ontmoeten

Een rondreis door Tanzania draait natuurlijk om de natuur. Om de safari’s, de olifanten, giraffen en leeuwen. Om de Kilimanjaro, de Ngorongoro krater en de uitgestrekte landschappen.

Maar voor ons wordt een reis pas echt bijzonder wanneer je ook de mensen ontmoet die in dit land wonen. Wanneer je even van de gebaande paden afgaat, niet alleen foto’s maakt maar een gesprek voert en niet alleen kijkt naar hoe iemand leeft, maar probeert te begrijpen waarom. Een bezoek aan Mar-Lisa en Mathayo is zo’n moment.

Een ontmoeting met mensen, een kijkje in het dagelijks leven van de Masai en een verhaal over onderwijs, kansen en de toekomst. En misschien is dat wel een van de mooiste herinneringen die je mee naar huis kunt nemen uit Tanzania.

< Reisinspiratie

Meer lezen?

Bekijk alle blogs

Meer lezen?

Bekijk alle blogs

Meer lezen?

Bekijk alle blogs

    “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”

    Judith ontdekt Vietnam als nieuwe bestemming

    Judith ontdekt Vietnam als nieuwe bestemming

    ,

    Judith ontdekt Vietnam als nieuwe bestemming

    Soms begint een nieuwe bestemming heel eenvoudig met een vraag: waar willen we onze reizigers naartoe laten gaan?

    We wilden graag een nieuwe bestemming in Azië toevoegen aan ons aanbod en hoefden daar niet lang over na te denken. Unaniem waren we het erover eens: Vietnam moest het worden.

    Als we onze reizigers en vrijwilligers adviseren over een land, willen we het zelf kennen. De projecten willen we zelf bezoeken, de mensen willen we spreken en we willen met eigen ogen zien hoe het dagelijks leven eruitziet.

    Een nieuwe bestemming begint met er zelf naartoe gaan

    Je moet er rondlopen, verdwalen, een kop koffie drinken met iemand uit de buurt en vooral veel vragen stellen. Hoe wonen mensen? Hoe werken de projecten? Wat vinden zij belangrijk? En wat kunnen vrijwilligers hier daadwerkelijk betekenen?

    Dat is voor mij een belangrijk onderdeel van ons werk bij Het Andere Reizen. We werken met lokale partners en projecten en juist daarom vind ik het belangrijk om daar zelf regelmatig te komen. Vrijwilligerswerk moet aansluiten bij wat lokaal nodig is. 

    Het gaat niet om wat wij vanuit Nederland bedenken, maar om de vraag waar onze lokale partners ondersteuning kunnen gebruiken. 

    Mijn reis door Vietnam werd daardoor een combinatie van ontdekken, ontmoeten, luisteren én natuurlijk ook genieten van dit bijzondere land.

    Hanoi: mijn eerste kennismaking met Vietnam

    Mijn reis begon in Hanoi. Wat een stad! Het eerste wat je opvalt, is de enorme hoeveelheid mensen, scooters en geluiden. Het verkeer lijkt op het eerste gezicht één grote chaos, maar als je wat langer kijkt, ontdek je dat er toch een soort systeem in zit. 

    Je moet alleen even leren hoe het werkt.

    Hanoi is levendig, soms druk en soms overweldigend, maar juist daardoor voel je meteen dat je ergens anders bent. Op straat gebeurt van alles: mensen eten samen kleine gerechten op lage krukjes, overal zijn winkeltjes en achter iedere hoek lijkt weer iets nieuws te gebeuren.

    Ik vind dat altijd een van de leukste dingen aan reizen: langzaam je weg vinden in een omgeving die in het begin totaal onbekend voelt.

    Veel gesprekken en bijzondere ontmoetingen

    Je moet er rondlopen, verdwalen, een kop koffie drinken met iemand uit de buurt en vooral veel vragen stellen. Hoe wonen mensen? Hoe werken de projecten? Wat vinden zij belangrijk? En wat kunnen vrijwilligers hier daadwerkelijk betekenen?

    Dat is voor mij een belangrijk onderdeel van ons werk bij Het Andere Reizen. We werken met lokale partners en projecten en juist daarom vind ik het belangrijk om daar zelf regelmatig te komen. Vrijwilligerswerk moet aansluiten bij wat lokaal nodig is. 

    Het gaat niet om wat wij vanuit Nederland bedenken, maar om de vraag waar onze lokale partners ondersteuning kunnen gebruiken. 

    Mijn reis door Vietnam werd daardoor een combinatie van ontdekken, ontmoeten, luisteren én natuurlijk ook genieten van dit bijzondere land.

    Van Hanoi naar Da Nang

    Na Hanoi reisde ik verder naar Da Nang, waar meteen een heel andere sfeer hangt. Da Nang ligt aan de kust en heeft een mooie combinatie van stad, strand en natuur. Het is een moderne stad, maar tegelijkertijd voelt het leven er veel rustiger dan in Hanoi.

    Hier bezocht ik verschillende projecten waarmee we wilden gaan samenwerken. Vietnam heeft mooie mogelijkheden voor vrijwilligers die bijvoorbeeld met kinderen willen werken, zich willen inzetten binnen het onderwijs of de gezondheidszorg, of op een andere manier iets willen bijdragen aan de lokale gemeenschap.

    Een van de projecten die ik bezocht, richt zich op Fysiotherapie en Healthcare. Hier krijgen mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking en ouderen ondersteuning bij hun herstel en dagelijkse activiteiten. Het doel is om hun mobiliteit, zelfstandigheid en welzijn te verbeteren. Naast beweging en fysiotherapie is er aandacht voor persoonlijk contact en zelfvertrouwen. Vrijwilligers kunnen hier kennismaken met de revalidatiezorg en bijdragen aan een omgeving waarin mensen zo actief en zelfstandig mogelijk kunnen blijven.

    Ook bezocht ik Onderwijs Project Hoa Sua, waar kinderen van ongeveer 3 tot 8 jaar onderwijs en begeleiding krijgen. Veel van hen komen uit gezinnen met beperkte financiële mogelijkheden. De school biedt een veilige omgeving waarin ze zich kunnen ontwikkelen. Naast Engels, lezen en schrijven is er ruimte voor muziek, creativiteit en sport.

    Een ander project dat ik bezocht was het Ouderenzorg Project. In het zorgcentrum wonen ouderen die weinig familie of een beperkt sociaal netwerk hebben. Naast praktische ondersteuning is er veel aandacht voor gezelschap, beweging en een prettige daginvulling.

    Daarnaast maakte ik kennis met Hope Village Boarding School. Hier wonen en leren ongeveer 200 kinderen vanaf 7 jaar die afkomstig zijn uit de berggebieden van Vietnam. Tijdens mijn bezoek was het vakantie en waren er geen lessen. Veel kinderen waren tijdelijk naar huis, maar toch kreeg ik een goede indruk van de school en de omgeving.

    Ook bezocht ik een Special Needs School. Ongeveer 200 kinderen met uiteenlopende beperkingen krijgen hier onderwijs en begeleiding. Denk aan kinderen met autisme, het syndroom van Down of een verstandelijke beperking.

    Wat ik belangrijk vind, is dat vrijwilligers onderdeel worden van een bestaand project. Ze komen niet om het werk van lokale medewerkers over te nemen, maar om te helpen waar extra ondersteuning welkom is. Door zelf ter plaatse te zijn, kun je dat veel beter beoordelen. 

    En natuurlijk is er na een dag vol afspraken ook tijd om Da Nang te ontdekken. Een wandeling langs het strand, lekker Vietnamees eten en gewoon even kijken wat er om je heen gebeurt. Ook dat hoort bij het leren kennen van een bestemming.

    Ho Chi Minh City

    Mijn laatste stop was Ho Chi Minh City. Ook hier is het contrast met Hanoi weer opvallend. De stad is enorm, modern en bruisend. Overal zijn mensen, auto’s en scooters en er gebeurt eigenlijk altijd wel iets.

    In Ho Chi Minh City bezocht ik Ziekenhuis Saigon. Hier kunnen vrijwilligers meelopen met artsen, verpleegkundigen en andere zorgprofessionals en kennismaken met de manier waarop de gezondheidszorg in Vietnam is georganiseerd. Tijdens mijn bezoek mocht ik op heel veel verschillende afdelingen een kijkje nemen. Het was bijzonder en indrukwekkend om van dichtbij te zien hoe de zorg hier werkt en kennis te maken met de mensen die zich dagelijks inzetten voor hun patiënten. Zo kreeg ik een mooi beeld van de mogelijkheden voor vrijwilligers om binnen de Vietnamese gezondheidszorg ervaring op te doen.

    Ook in Ho Chi Minh sprak ik met lokale partners en kreeg ik een beter beeld van de mogelijkheden voor vrijwilligerswerk. Langzaam begon het plaatje compleet te worden. Van Hanoi in het noorden, via Da Nang in het midden, naar Ho Chi Minh City in het zuiden: drie totaal verschillende steden, maar allemaal onderdeel van hetzelfde fascinerende land.

    Vietnam, welkom bij Het Andere Reizen!

    Ik heb de projecten gezien, de mensen ontmoet met wie we samenwerken, vragen kunnen stellen en zelf ervaren hoe het is om door Vietnam te reizen. Zo kreeg ik niet alleen een beter beeld van de mogelijkheden voor vrijwilligerswerk, maar ook van de mensen en organisaties die zich dagelijks inzetten voor hun lokale gemeenschap.

    Voor mij is het belangrijk dat we onze bestemmingen zelf leren kennen. Alleen door ter plaatse te kijken, met mensen te praten en projecten te bezoeken, kunnen we beoordelen of vrijwilligerswerk aansluit bij de behoeften van de lokale gemeenschap.

    En misschien is dat wel het leukste aan een nieuwe bestemming: je begint met een lege pagina en komt thuis met een hoofd vol verhalen.

    Vietnam, welkom bij Het Andere Reizen!

    < Vrijwilligerswerk

    Meer lezen?

    Bekijk alle blogs

    Meer lezen?

    Bekijk alle blogs

    Meer lezen?

    Bekijk alle blogs

      “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”

      Judith na bijna 25 jaar terug in Guatemala

      Judith na bijna 25 jaar terug in Guatemala

      ,

      Judith na bijna 25 jaar terug in Guatemala

      Bijna 25 jaar geleden kwam ik voor het eerst in Guatemala. Ik was jong, wilde de wereld ontdekken en besloot vrijwilligerswerk te gaan doen in een kinderopvang. Ik woonde er een tijdje, leerde Spaans en maakte kennis met een land dat sindsdien altijd een bijzonder plekje in mijn hart heeft gehouden.

      En nu ben ik terug.

      Dit keer niet alleen, maar samen met mijn gezin. Dat maakt het extra bijzonder. Want hoe is het om na bijna 25 jaar terug te keren naar een plek die zo belangrijk voor je is geweest? En herkennen mijn herinneringen het Guatemala van nu?

      Tijdens onze rondreis door Guatemala mocht Antigua natuurlijk niet ontbreken. Voor mij is het nog steeds een van de mooiste stadjes van het land. De kleurrijke gevels, geplaveide straatjes, oude kerken en gezellige pleinen, met op de achtergrond de vulkanen die boven de stad uitsteken, geven Antigua een bijzondere sfeer. Het is een plek waar je vanzelf wat langzamer gaat lopen en de tijd neemt om om je heen te kijken.

      Maar voor mij is Antigua meer dan alleen een mooie plek. Hier werken we samen met bijzondere projecten en tijdens deze reis krijg ik de kans om daar opnieuw een kijkje te nemen. Dat voelt best speciaal. Waar ik vroeger als vrijwilliger zelf midden tussen de kinderen stond, kijk ik nu met heel andere ogen naar het werk dat hier wordt gedaan.

      Een school waar je meteen binnenstapt

      Een van de projecten die we bezoeken is het Onderwijs Project. 

      Het is een kleinschalige school waar kinderen van verschillende leeftijden onderwijs krijgen. Wat me meteen opvalt, is de persoonlijke sfeer. Geen enorme schoolgebouwen of eindeloze gangen, maar een plek waar mensen elkaar kennen en waar iedere extra hand welkom is.

      Er wordt onder andere ondersteuning geboden bij het Engelse onderwijs. Juist dat soort praktische hulp kan een groot verschil maken voor de kinderen en de leerkrachten.

      Terwijl ik door de school loop, komen herinneringen aan mijn eigen tijd in Guatemala weer boven. Het Spaans dat ik hier ooit leerde, de mensen die ik ontmoette en het gevoel dat je onderdeel wordt van een wereld die in eerste instantie zo ver van je eigen leven afstaat. Het is bijzonder om hier nu met mijn gezin rond te lopen en te kunnen vertellen: hier begon voor mij ooit een belangrijk hoofdstuk. Dit was destijds de start van Het Andere Reizen.

      Een indrukwekkend ziekenhuis

      Ook bezoeken we Ziekenhuis Obras Sociales waarmee we samenwerken. 

      Het ziekenhuis is een plek waar mensen terechtkunnen die niet altijd toegang hebben tot dezelfde medische zorg als wij in Nederland gewend zijn. De omstandigheden zijn anders en juist daarom maakt het bezoek indruk. Ik vind het mooi om te zien hoeveel betrokkenheid er is van de mensen die hier werken. Het is niet alleen een plek waar medische zorg wordt gegeven, maar ook een plek waar mensen zich inzetten voor hun gemeenschap.

      Tijdens zo’n bezoek realiseer je je weer hoe vanzelfsprekend bepaalde dingen voor ons zijn en hoe waardevol het is wanneer mensen hun kennis en tijd willen inzetten op een plek waar daar grote behoefte aan is.

      Bijna 25 jaar later

      Het is gek om hier na al die jaren weer te staan. Ik merk dat ik steeds vergelijkingen maak. Was het vroeger ook zo? Herinner ik me dit goed? Soms herken ik dingen meteen, terwijl er op andere momenten juist veel veranderd lijkt.

      Maar misschien is dat ook precies wat deze reis zo bijzonder maakt.

      Guatemala is niet meer het Guatemala van 25 jaar geleden en ik ben natuurlijk zelf ook niet meer dezelfde persoon. Destijds reisde ik hier als jonge vrijwilliger. Ik wilde helpen, Spaans leren en vooral veel meemaken. 

      Nu reis ik hier als moeder, samen met mijn gezin. Ik kijk niet alleen meer naar wat ik zelf zie en ervaar, maar ook naar hoe mijn kinderen reageren op alles wat ze onderweg tegenkomen.

      Van Antigua naar Flores

      Onze rondreis brengt ons vervolgens naar Flores, in het noorden van Guatemala. Hier staat opnieuw een bijzonder bezoek op het programma: we gaan naar een dierenopvang.

      Tussen de tropische natuur worden wilde dieren opgevangen die niet meer zelfstandig in het wild kunnen leven of gered zijn uit moeilijke omstandigheden. Het is natuurlijk prachtig om deze dieren van dichtbij te zien, maar het bezoek maakt vooral indruk door de verhalen erachter. Achter ieder dier zit een geschiedenis. Het laat ook zien hoe belangrijk natuurbescherming in Guatemala is. De natuur is hier overal aanwezig en tegelijkertijd kwetsbaar. Een bezoek aan een dierenopvang maakt dat heel tastbaar.

      Reizen met een verhaal

      Deze reis voelt voor mij anders dan een gewone rondreis. Natuurlijk genieten we van de landschappen, de kleurrijke steden, het eten en de cultuur. We bezoeken mooie plekken en maken samen nieuwe herinneringen, maar ondertussen reis ik ook een beetje terug in de tijd.

      Ik denk terug aan toen ik zelf bijna 25 jaar geleden vrijwilligerswerk deed. Aan de eerste Spaanse woorden die ik leerde, de mensen die ik ontmoette en de ervaringen die ik meenam naar huis. En nu kan ik die herinneringen delen met mijn eigen gezin.

      Dat vind ik misschien wel het mooiste van deze reis.

      Guatemala blijft bijzonder

      Sommige landen bezoek je en daarna ga je weer verder. En soms laat een land iets bij je achter.

      Voor mij is Guatemala zo’n land. 

      Na bijna 25 jaar terug zijn voelt vertrouwd en tegelijkertijd heel anders. Het land is veranderd, ik ben veranderd, maar het bijzondere gevoel dat ik bij Guatemala heb is gebleven.

      < Vrijwilligerswerk

      Meer lezen?

      Bekijk alle blogs

      Meer lezen?

      Bekijk alle blogs

      Meer lezen?

      Bekijk alle blogs

        “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”

        Team Het Andere Reizen bezoekt projecten in Oeganda

        Team Het Andere Reizen bezoekt projecten in Oeganda

        ,

        Team Het Andere Reizen bezoekt projecten in Oeganda

        Ter ere van ons 20-jarig jubileum besloten we met ons team op reis te gaan naar een bestemming die voor Het Andere Reizen inmiddels een bijzondere plek inneemt: Oeganda. Een aantal jaar geleden was Judith hier met haar gezin en tijdens die reis kwam ze in contact met verschillende lokale vrijwilligersprojecten. Ze was onder de indruk van het werk dat hier wordt gedaan en zag meteen mogelijkheden voor onze vrijwilligers. Zo werd Oeganda uiteindelijk een nieuwe bestemming binnen het aanbod van Het Andere Reizen.

        Voor Minke, Sandra en Esther was het de eerste kennismaking met het land. We waren dan ook vooral nieuwsgierig: hoe zijn de projecten waar we vrijwilligers naartoe sturen in de praktijk? Wie zijn de mensen achter deze projecten? En hoe ziet het dagelijks leven eruit op de plekken waar onze reizigers als vrijwilliger aan de slag gaan?

        Tijdens onze week in Oeganda bezochten we verschillende projecten. Wat ons vooral bijblijft, is hoe persoonlijk en lokaal de projecten zijn. We zagen geen grote organisaties op afstand, maar lokale mensen die zich iedere dag inzetten voor hun eigen gemeenschap. 

        Een kijkje achter de schermen

        Tijdens onze reis wilden we natuurlijk vooral zien waar onze vrijwilligers terechtkomen. Niet alleen de projecten zelf, maar juist ook de mensen erachter. Want hoe mooi een projectbeschrijving op papier ook klinkt, pas wanneer je er zelf rondloopt, gesprekken voert en de verhalen hoort, krijg je echt een beeld van de impact die het werk heeft.

        De projecten voor moeder- en kindzorg, het Mama Support Project en de zorgboerderij voor jongeren bevinden zich allemaal op hetzelfde terrein buiten Jinja. Hier staat ook het vrijwilligershuis waar vrijwilligers tijdens hun verblijf wonen. De verschillende projecten liggen letterlijk bij elkaar en daardoor krijg je een mooi beeld van hoe breed het werk hier is.

        Voor Minke, Sandra en Esther was het bijzonder om deze projecten nu ook zelf te bezoeken. Judith kende de organisatie en de projecten al van haar eerdere reis, maar ook voor haar was het waardevol om terug te zijn en te zien hoe het werk zich heeft ontwikkeld.

        De verhalen achter de projecten

        Wat ons tijdens ons bezoek misschien wel het meest raakte, waren de verhalen van de mensen die we ontmoetten. De verhalen van de moeders en hun baby’s, maar ook van de jongeren met een beperking, zijn soms ontzettend schrijnend om te horen. Achter iedere persoon zit weer een eigen verhaal en juist doordat we hier zelf waren, kwamen die verhalen veel meer binnen. Tegelijkertijd zagen we vooral hoeveel er wordt gedaan om deze mensen te ondersteunen en hen nieuwe kansen te geven. Er wordt met ontzettend veel betrokkenheid en liefde gewerkt en het was indrukwekkend om dat nu eens met eigen ogen te kunnen zien.

        We bezochten onder andere het Moeder- en Kindzorg Project en het Mama Support Project. Hier zagen we hoe belangrijk goede zorg en begeleiding zijn voor jonge moeders en hun kinderen. Ook bezochten we de Zorgboerderij voor Jongeren, waar jongeren met een beperking op hun eigen manier kunnen meedoen en zich kunnen ontwikkelen. 

        Voor Minke, Sandra en Esther was het bijzonder om de projecten waar we al zo lang over vertellen nu ook zelf te ervaren. We kennen de verhalen en weten wat onze vrijwilligers hier kunnen doen, maar een bezoek maakt dat allemaal veel concreter.

        Een nieuw project: St Francis Nyenga Hospital

        Naast de projecten die Judith al kende, bezochten we tijdens deze reis ook een aantal nieuwe projecten. Een daarvan was het St Francis Nyenga Hospital.

        Voor Judith was ook dit ziekenhuis nieuw. Het was interessant om er samen rond te lopen, kennis te maken met de medewerkers en te ontdekken welke mogelijkheden er zijn voor vrijwilligers. Een ziekenhuis bezoeken in Oeganda geeft je bovendien een heel ander perspectief op gezondheidszorg dan we in Nederland gewend zijn. De omstandigheden zijn anders en middelen zijn niet altijd vanzelfsprekend beschikbaar.

        Daarom kunnen vrijwilligers met een passende achtergrond en ervaring hier op verschillende manieren ondersteunen. Tijdens ons bezoek kregen we een beter beeld van de dagelijkse praktijk en van de manier waarop vrijwilligers kunnen aansluiten bij wat er lokaal nodig is.

        Een kijkje op de school

        Ook brachten we een bezoek aan een Kinderopvang en Kleuterschool. Dit project staat net als het ziekenhuis los van de stichting, maar ligt wel op loopafstand. Vrijwilligers die hier meehelpen verblijven in het vrijwilligershuis op het terrein van de stichting.

        Helaas viel ons bezoek precies in de vakantieperiode, waardoor we de kinderen niet op school hebben kunnen ontmoeten. Wel spraken we uitgebreid met de directrice. Zij vertelde ons meer over het schooltje, de kinderen en de dagelijkse gang van zaken. Hierdoor kregen we toch een goed beeld van de plek en van de rol die vrijwilligers hier kunnen spelen.

        Voor ons was het waardevol om niet alleen de informatie op papier te kennen, maar het schooltje zelf te zien en uitgebreid met de directrice te kunnen kennismaken.

        Een nieuw community project

        Tijdens onze reis maakten we bovendien kennis met een nieuw Community Project, op ongeveer twintig minuten rijden van Jinja. Dit project hadden we nog niet eerder bezocht.

        Het project bestaat uit verschillende onderdelen die allemaal gericht zijn op de ontwikkeling van de lokale gemeenschap. Zo is er een bibliotheek waar kinderen kunnen lezen, spelen en studeren, een trainingscentrum waar jongeren een beroepsopleiding kunnen volgen en worden er sportactiviteiten georganiseerd. Daarnaast is er een boerderij met onder andere kippen en varkens. Wat ons aanspreekt, is de grote verscheidenheid aan mogelijkheden. Als vrijwilliger kun je bijvoorbeeld helpen bij activiteiten in de bibliotheek, sportactiviteiten begeleiden, ondersteunen bij het beroepsonderwijs of meehelpen op de boerderij. 

        Ook zijn er bouwprojecten voor kwetsbare ouderen in de omgeving. Een bijzonder onderdeel hiervan is het zogenaamde granny project. Sommige oma’s wonen samen met hun kleinkinderen in slechte en onveilige omstandigheden. Door nieuwe huisjes te bouwen of bestaande woningen te renoveren, wordt geprobeerd deze ouderen en hun kleinkinderen een veiliger thuis te geven. Ook hierbij kunnen vrijwilligers praktisch meehelpen.

        Het community project heeft een eigen vrijwilligershuis. Je verblijft als vrijwilliger op het terrein van het project en maakt het dagelijkse leven van de gemeenschap van dichtbij mee.

        Waarom we onze projecten zelf bezoeken

        Na deze bezoeken zijn we er opnieuw van overtuigd hoe belangrijk het is om onze projecten persoonlijk te kennen. We willen niet alleen een mooie omschrijving op onze website zetten, maar ook weten wie er achter een project zit, hoe de dagelijkse praktijk eruitziet en wat vrijwilligers daadwerkelijk kunnen bijdragen.

        De verhalen die we tijdens deze reis hoorden, waren soms moeilijk en schrijnend. Tegelijkertijd zagen we ontzettend veel betrokkenheid, enthousiasme en doorzettingsvermogen. De mensen die we ontmoetten, zetten zich iedere dag in om de omstandigheden voor anderen te verbeteren. Dat heeft veel indruk op ons gemaakt.

        We zijn dan ook ontzettend blij dat Judith tijdens haar eerdere reis met deze projecten in aanraking is gekomen en dat Oeganda met deze vrijwilligersprojecten daardoor onderdeel is geworden van Het Andere Reizen. Nu we er zelf zijn geweest, kunnen we alleen maar zeggen: wat doen ze hier prachtig werk. En wat bijzonder dat we onze vrijwilligers de mogelijkheid kunnen geven om daar onderdeel van uit te maken.

        Van projectbezoek naar bijzondere ontmoetingen

        Hoewel we vooral naar Oeganda kwamen om onze projecten te bezoeken, werd de reis veel meer dan dat. We maakten ook een korte rondreis door Oeganda en reisden onder andere naar de indrukwekkende Sipi Falls en de ruige Karamoja-regio. 

        Juist daar beleefden we misschien wel de meest bijzondere ontmoeting van onze reis. Sandra en Minke brachten een nacht door bij de Karamojong en kampeerden in een traditioneel dorp. De eenvoud, de gastvrijheid en het contact met de lokale bevolking maakten grote indruk.

        Die ervaring liet ons ook zien hoe mooi de combinatie van vrijwilligerswerk en reizen in Oeganda kan zijn. Na je vrijwilligerswerk vinden we het zeker de moeite waard om dit bijzondere land verder te ontdekken.

        Waarom Oeganda?

        Na deze reis begrijpen we nog beter waarom Oeganda zo goed past bij Het Andere Reizen. Het is een groen en authentiek land met een ontzettend gastvrije bevolking. Maar vooral de combinatie van bijzondere projecten, lokale betrokkenheid en de mogelijkheid om het land op een actieve manier te ontdekken spreekt ons aan.

        Voor ons staat in ieder geval één ding vast: we zijn ontzettend blij dat Oeganda onderdeel is geworden van ons aanbod. De projecten hebben ons geraakt en het was bijzonder om de mensen te ontmoeten die zich hier iedere dag voor anderen inzetten.

        < Vrijwilligerswerk

        Meer lezen?

        Bekijk alle blogs

        Meer lezen?

        Bekijk alle blogs

        Meer lezen?

        Bekijk alle blogs

          “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”

          Team Het Andere Reizen maakt een korte rondreis door Oeganda

          Team Het Andere Reizen maakt een korte rondreis door Oeganda

          ,

          Team Het Andere Reizen maakt een korte rondreis door Oeganda

          Een jubileum vier je natuurlijk niet iedere dag. Ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van Het Andere Reizen besloten we daarom met vier collega’s op reis te gaan. Judith, Minke, Sandra en Esther vertrokken in december naar Oeganda. Voor Judith was het een weerzien met een land waar ze eerder met haar gezin was geweest. Voor de andere drie was het de eerste kennismaking. En wat heeft Oeganda ons verrast.

          We wilden tijdens onze reis niet alleen de vrijwilligersprojecten bezoeken die we aanbieden, maar ook zelf ervaren hoe het is om door het land te reizen. Met een jeep en gids trokken we in een week van Entebbe via Sipi Falls en de bijzondere Karamoja-regio naar Jinja en weer terug naar Entebbe. Het werd een korte, maar ontzettend afwisselende rondreis.

          Van Entebbe naar de Sipi Falls

          We begonnen onze reis in Entebbe, waar we na aankomst eerst overnachtten. Vanuit daar trokken we richting het oosten van Oeganda, naar de omgeving van de Sipi Falls.

          De Sipi Falls bestaan uit meerdere watervallen die vanaf de hellingen van Mount Elgon naar beneden storten. We maakten een wandeling door het groene landschap en bezochten onderweg een lokale koffieboerderij. Daar leerden we meer over de manier waarop koffie wordt verbouwd en verwerkt en natuurlijk konden we de koffie ook zelf proeven.

          Het was meteen een mooie eerste kennismaking met het Oeganda dat we steeds opnieuw tegenkomen: groen, kleinschalig en met veel ruimte voor contact met de lokale bevolking.

          Op avontuur in Karamoja

          Vanuit Sipi reisden we verder naar het noordoosten van Oeganda, richting de Karamoja-regio. Wat een verschil met het groene landschap dat we eerder hadden gezien. Karamoja is ruiger, droger en uitgestrekter, met eindeloze vergezichten en een heel eigen cultuur. Hier leven de Karamojong, een bevolkingsgroep met een sterke eigen traditie en levenswijze.

          In de ochtend maakten Judith, Minke en Sandra samen met een lokale gids een wandeling door het landschap rondom Moroto. Al wandelend kregen we meer te zien van de omgeving en leerden we meer over het leven in deze bijzondere regio. Het voelde alsof we hier echt even een heel ander Oeganda binnenstapten.

          Aan het eind van de middag bezochten we met zijn vieren een traditionele Karamojong-nederzetting. We maakten kennis met de mensen die hier wonen en kregen een kijkje in het dagelijks leven. De eenvoud van de nederzetting en de manier waarop mensen hier leven, staat ver af van wat wij gewend zijn. Tegelijkertijd werden we ontzettend gastvrij ontvangen en maakten de ontmoetingen veel indruk.

          Kamperen bij de Karamojong

          Na het bezoek gingen Judith en Esther terug naar het hotel in Moroto. Sandra en Minke besloten om nog wat langer te blijven en kampeerden in de nederzetting. We sliepen in onze eigen tent, die we opzetten op het terrein van het dorp. De lokale gidsen bleven in de buurt en zorgden ervoor dat we ons goed konden redden.

          Dat betekende ook echt even terug naar de basis. Er was geen douche, geen stromend water en geen elektriciteit. Voor het toilet was er een eenvoudige plek in de natuur. Voor ons was dat natuurlijk even wennen, maar tegelijkertijd maakte juist die eenvoud de ervaring bijzonder.

          Toen de zon onderging, werd het dorp steeds rustiger. We zaten samen met de gidsen en de bewoners rond het vuur en genoten van een eenvoudige maaltijd. Zonder straatverlichting of andere lichten in de omgeving was de sterrenhemel indrukwekkend om te zien.

          De volgende ochtend kwam het leven in het dorp alweer vroeg op gang. Terwijl de bewoners begonnen aan hun dagelijkse bezigheden, werden wij wakker in onze tent. Het was bijzonder om dit van zo dichtbij mee te maken en even deel uit te maken van het ritme van het dorp.

          Voor Sandra en Minke was deze overnachting zonder twijfel een van de meest bijzondere ervaringen van de reis. Juist de eenvoud, de gastvrijheid en het contrast met ons eigen dagelijks leven maakten deze nacht zo bijzonder.

          Door naar Jinja

          Na Karamoja vervolgden we onze reis richting Jinja. Deze stad ligt aan de Victoria Nijl en is bekend als de plek waar de Nijl ontspringt uit het Victoriameer.

          Natuurlijk konden we die plek niet overslaan. We stapten in een boot en voeren naar de bron van de Nijl. Een mooie ervaring en tegelijkertijd een leuke manier om de omgeving vanaf het water te bekijken. Maar Jinja stond niet alleen in het teken van sightseeing. 

          Hier bezochten we ook verschillende vrijwilligersprojecten waarmee Het Andere Reizen samenwerkt. We bezochten onder andere projecten op het gebied van moeder- en kindzorg, jongerenzorg, kinderopvang en community development. 

          Het was voor ons ontzettend waardevol om de mensen achter deze projecten persoonlijk te ontmoeten en met eigen ogen te zien waar onze vrijwilligers terechtkomen. Lees meer over deze bezoeken in onze blog: Team Het Andere Reizen bezoekt projecten in Oeganda.

          Nog één bijzondere vogel voordat we naar huis gingen

          Aan het einde van onze reis keerden we terug naar Entebbe. Maar voordat we het vliegtuig naar Nederland pakten, stond er nog één excursie op het programma: op zoek naar de shoebill. Deze bijzondere vogel staat hoog op het wensenlijstje van veel vogelliefhebbers. En met een beetje geluk kun je hem in de wetlands rondom Entebbe spotten.

          Wij hadden geluk. We zagen de shoebill daadwerkelijk in het wild. Een indrukwekkende afsluiting van een toch al afwisselende week.

          Oeganda door de ogen van ons team

          Een week is natuurlijk veel te kort om Oeganda echt te leren kennen, maar deze reis heeft ons wel een verrassend goed beeld gegeven van wat het land zo bijzonder maakt. Een van de voordelen van reizen met een jeep en een lokale gids is dat je onderweg veel meer meekrijgt van het land. Natuurlijk zie je mooie landschappen, dorpen en dieren, maar een gids kan je ook veel vertellen over de geschiedenis, cultuur en het dagelijks leven. We wilden Oeganda niet alleen bekijken, maar ook begrijpen.

          Juist doordat we in korte tijd verschillende delen van het land bezochten, kregen we een goed beeld van de enorme diversiteit. Van de groene heuvels bij Sipi tot het ruige landschap van Karamoja en de omgeving van de Nijl bij Jinja: iedere regio heeft weer een eigen karakter.

          Oeganda voelt authentiek. De bevolking is ontzettend gastvrij en de landschappen zijn groen en afwisselend. Tegelijkertijd is er een enorme diversiteit aan activiteiten: wandelen, cultuur ontdekken, wildlife bekijken en natuurlijk vrijwilligerswerk. Voor ons was vooral de combinatie van reizen en projectbezoeken waardevol. Je kunt hier niet alleen een mooie rondreis maken, maar ook langere tijd op één plek verblijven en je inzetten als vrijwilliger.

          Wij zijn in ieder geval enthousiast geworden. Oeganda heeft ons verrast, de projecten hebben ons geraakt en deze reis heeft ons opnieuw laten zien hoe waardevol het is om een bestemming eerst zelf te ervaren. Zo weten we nog beter wat we onze reizigers en vrijwilligers kunnen meegeven wanneer zij Oeganda ontdekken.

          < Reisinspiratie

          Meer lezen?

          Bekijk alle blogs

          Meer lezen?

          Bekijk alle blogs

          Meer lezen?

          Bekijk alle blogs

            “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”

            Sandra en Minke maken een rondreis door Sri Lanka

            Sandra en Minke maken een rondreis door Sri Lanka

            ,

            Sandra en Minke maken een rondreis door Sri Lanka

            Sri Lanka stond al een tijdje op ons lijstje. Judith en Esther waren er eerder al geweest en inmiddels was het tijd voor Sandra en Minke om deze bijzondere bestemming zelf te ontdekken. Sandra was nog nooit in Sri Lanka geweest en voor Minke was het alweer heel lang geleden. Hoog tijd dus voor een nieuwe kennismaking met het eiland.

            Tijdens onze tweeweekse rondreis trokken we met een privé chauffeur door Sri Lanka. We begonnen in het noorden van het land en reisden via Wilpattu, Anuradhapura, Sigiriya en Kandy naar de bergen. Daarna volgden Adam’s Peak, Ella en Yala National Park, om uiteindelijk af te sluiten aan de zuidkust bij Mirissa en Galle.

            En juist die enorme afwisseling maakte deze reis zo leuk.

            Onze reis begint midden in de natuur

            Na aankomst op de luchthaven werden we opgehaald door onze chauffeur en naar onze eerste accommodatie gebracht: een kleinschalige lodge midden in het groen, aan een rivier en omringd door tropische natuur. Een heerlijke plek om na de lange reis even bij te komen.

            De volgende ochtend stond onze eerste safari op het programma. We reden het Wilpattu National Park in, een uitgestrekt natuurgebied met jungle, open vlaktes en de karakteristieke natuurlijke meren van het park.

            We hadden natuurlijk gehoopt op luipaarden en lippenberen, maar die lieten zich helaas niet zien. Gelukkig was er nog genoeg ander wildlife te ontdekken. We zagen olifanten, krokodillen, apen, herten en ontzettend veel vogels. Geen luipaard dus, maar wel meteen een eerste safari-ervaring om van te genieten.

            Op ontdekking in Anuradhapura

            Vanuit Wilpattu reisden we verder naar Anuradhapura, een van de oude koningssteden van Sri Lanka. We verkenden de stad samen met een lokale gids in een tuktuk en kwamen er precies op een bijzondere dag terecht: het was Poya-dag, de boeddhistische vollemaandag.

            Overal zagen we mensen in het wit die naar de tempels kwamen. We liepen op blote voeten langs indrukwekkende stoepa’s en eeuwenoude ruïnes, tussen bloemen, wierook en grote groepen bezoekers. Ondanks de drukte hing er een bijzondere, rustige sfeer.

            Onze lokale gids vertelde ondertussen uitgebreid over het boeddhisme, de geschiedenis van Anuradhapura en het dagelijks leven in Sri Lanka. Daardoor werd het bezoek veel meer dan alleen het bekijken van oude gebouwen.

            Van zonsopgang naar eeuwenoude grotten

            Vanuit Anuradhapura gingen we door naar Sigiriya. We sliepen hier in een boomhut en stonden de volgende ochtend bijzonder vroeg op. In het donker begonnen we aan de klim naar Pidurangala Rock. Het was behoorlijk druk en het laatste stuk veranderde op sommige momenten bijna in een menselijke trein. Klauteren, wachten, weer een stukje omhoog en ondertussen steeds meer mensen om je heen. 

            Maar eenmaal boven waren we dat allemaal snel vergeten. Terwijl de zon langzaam opkwam, genoten we van een prachtig uitzicht over de jungle en de beroemde Leeuwenrots van Sigiriya. Een mooie manier om de dag te beginnen.

            Daarna bezochten we de Dambulla Cave Temple. Schoenen uit en opnieuw een heel andere wereld in: indrukwekkende grotten met eeuwenoude Boeddhabeelden en kleurrijke schilderingen op de plafonds. 

            Van een zonsopgang boven de jungle tot eeuwenoude tempels onder de rotsen: Sri Lanka bleef ons verrassen.

            Een ontmoeting met de olifanten

            Na een nacht in Kandy brachten we een bezoek aan een kleinschalige olifanten opvang waar we vanuit Het Andere Reizen al langere tijd mee samenwerken. 

            We waren hier dus niet alleen als reiziger, maar wilden tijdens onze reis door Sri Lanka ook graag met eigen ogen zien hoe het project in de praktijk werkt. De twee olifanten die hier verblijven, leven zo natuurlijk mogelijk en bepalen grotendeels zelf het tempo. Geen ritjes of shows, maar alle ruimte om te wandelen, te eten en af te koelen in de rivier. We liepen in een kleine groep met de olifanten mee en kregen zo de kans om deze indrukwekkende dieren van dichtbij te zien. Het voelde niet alsof we naar een voorstelling van de olifanten kwamen kijken, maar eerder alsof we even te gast waren in hún wereld. Juist die rustige manier van omgaan met de dieren maakte veel indruk op ons. 

            Dit bezoek werd dan ook het hoogtepunt van onze reis. We hadden hier eigenlijk heel graag wat langer willen blijven, maar dat bewaren we dan maar voor een volgende keer.

            Duizenden traptreden op Adam’s Peak

            Vanuit Kandy reisden we verder richting Adam’s Peak. Daar ging midden in de nacht de wekker. Tijd voor een van de bekendste wandelingen van Sri Lanka. In het donker begonnen we aan de klim van duizenden traptreden naar de top. Onderweg brandden lichtjes en waren kleine kraampjes geopend waar thee, snacks en allerlei andere spullen werden verkocht.

            Wat ons vooral opviel, waren de vele Sri Lankanen die de tocht met hun familie maakten. We zagen kleine kinderen op de schouders van hun ouders, oudere mensen die rustig met een stok omhoog liepen en mensen die de hele klim op blote voeten aflegden.

            Na ongeveer drie uur bereikten we de top. Daar wachtten we, samen met vele anderen, op de zonsopgang. Terwijl het langzaam licht werd en de bergen zichtbaar werden, klonk er vanuit de menigte een gezamenlijke bewondering. Dat moment maakte alle traptreden meer dan de moeite waard. Op de terugweg zagen we pas goed door wat voor prachtig berglandschap we ‘s nachts hadden gelopen. Met trillende benen kwamen we uiteindelijk weer beneden aan.

            Met de trein door de groene heuvels

            Na Adam’s Peak reisden we verder richting Ambewela en de groene heuvels van het binnenland. Natuurlijk wilden we ook de beroemde treinreis door Sri Lanka meemaken.

            De trein was misschien wel het meest toeristische onderdeel van onze reis. Vooral het bekende beeld van reizigers die uit de deuren en ramen hangen, bleek in werkelijkheid behoorlijk populair. Het was soms een beetje een Instagram-circus, maar eerlijk is eerlijk: de uitzichten onderweg waren prachtig. 

            De trein kronkelt door het groene berglandschap en onderweg zie je theevelden, kleine dorpjes en diepe valleien. Zelfs met al die toeristen aan boord bleef het een leuke ervaring.

            Thee uit eigen handen in Ella

            In Ella bezochten we een theeplantage en theefabriek. Tussen de felgroene heuvels leerden we hoe thee wordt verbouwd en verwerkt.

            Samen met een lokale theewerkster mochten we zelf thee plukken. Daarna kregen we in de fabriek uitleg over de verschillende stappen die nodig zijn om van de verse blaadjes uiteindelijk thee te maken. Een deel van het proces mochten we zelfs zelf uitproberen.

            Natuurlijk sloten we af met een theeproeverij. Met uitzicht over de groene heuvels dronken we thee die we zojuist zelf hadden helpen maken. Een leuke manier om iets meer te leren over een product dat zo belangrijk is voor Sri Lanka.

            Op safari in Yala National Park

            Vanuit Ella reisden we verder naar het zuiden, naar Yala National Park. Dit park staat bekend om de kans om er luipaarden te spotten en dus waren onze verwachtingen hooggespannen.

            Zodra we het park binnenreden, merkten we dat we niet de enige bezoekers waren. Op sommige plekken stonden behoorlijk wat jeeps bij elkaar, allemaal op zoek naar wildlife. Op een gegeven moment stonden we tussen tientallen andere voertuigen te kijken naar een luipaard dat volgens onze gids ergens in de verte lag.

            Heel eerlijk: met het blote oog was het dier nauwelijks te zien.

            Gelukkig was er ook zonder luipaard genoeg te beleven. We zagen olifanten, krokodillen, apen, pauwen en talloze andere vogels. Het was soms behoorlijk druk in het park, maar uiteindelijk genoten we vooral van de dieren en het landschap om ons heen.

            De laatste dagen aan de zuidkust

            Na alle tempels, bergen, treinritten en safari’s was het tijd om richting de zuidkust te reizen. Hier combineerden we het reizen met een aantal bezoeken aan vrijwilligersprojecten in en rond Galle. Zo kregen we ook tijdens de laatste dagen van onze reis de kans om te zien hoe de projecten waar we mee samenwerken er in de praktijk uitzien.

            Tussen de projectbezoeken door was er natuurlijk ook tijd om de omgeving te ontdekken. We bezochten Galle, waar we door het oude fort wandelden. De geschiedenis is hier overal zichtbaar: het fort werd oorspronkelijk door de Portugezen gebouwd en later door de Nederlanders versterkt. Binnen de muren vind je smalle straatjes, oude gebouwen en de bekende witte vuurtoren aan de kust.

            Ook Mirissa en de omgeving van Weligama stonden op ons programma. In Weligama zagen we volop surfers die probeerden hun eerste golven te pakken. We bezochten daarnaast Hiriketiya, een mooie baai die inmiddels populair is bij backpackers en surfers. En natuurlijk maakten we ook een strandwandeling bij Tangalle. Op papier een fantastisch idee. In de praktijk bleek het mulle zand in combinatie met de tropische hitte een intense workout. We voelden ons even deelnemers aan Expeditie Robinson. Geen aanrader, zo’n strandwandeling.

            Benieuwd naar de projecten die we tijdens onze reis bezochten? Lees meer over deze bezoeken in onze blog: Sandra en Minke bezoeken projecten in Sri Lanka.

            Reizen met een privé chauffeur

            Een van de dingen die ons tijdens deze reis misschien wel het meest heeft verrast, was hoe prettig het was om met een privé chauffeur door Sri Lanka te reizen.

            Je hebt je eigen vervoer, hoeft niet steeds uit te zoeken hoe je van A naar B komt en kunt onderweg stoppen wanneer je iets interessants ziet. Tegelijkertijd vertelt een lokale chauffeur je veel over het land en het dagelijks leven. Daardoor waren de langere reisdagen veel minder vermoeiend en hielden we meer tijd en energie over om van de bestemmingen zelf te genieten. Voor onze rondreis door Sri Lanka vonden wij dat echt een meerwaarde.

            Onze conclusie na twee weken Sri Lanka

            Na twee weken hebben we nog steeds maar een klein deel van Sri Lanka gezien, maar we begrijpen wel waarom het zo’n geliefde bestemming is.

            Sri Lanka is ontzettend afwisselend. Je combineert er cultuur en geschiedenis met bergen, theeplantages, wildlife en tropische stranden. Het land is zeker toeristisch en sommige plekken zijn inmiddels behoorlijk druk, maar daar staat tegenover dat je in korte tijd ontzettend veel verschillende kanten van het land kunt ontdekken.

            Voor ons was vooral de combinatie van rondreizen en het bezoeken van onze vrijwilligersprojecten interessant. We konden de bestemming zelf opnieuw ervaren én tegelijk met eigen ogen zien waar onze vrijwilligers terechtkomen.

            Sri Lanka is wat ons betreft dan ook een heerlijke bestemming voor wie een afwisselende rondreis wil combineren met vrijwilligerswerk. En wij zijn in ieder geval blij dat we deze mooie bestemming nu ook zelf hebben kunnen ontdekken.

            < Reisinspiratie

            Meer lezen?

            Bekijk alle blogs

            Meer lezen?

            Bekijk alle blogs

            Meer lezen?

            Bekijk alle blogs

              “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”

              Sandra en Minke bezoeken projecten in Sri Lanka

              Sandra en Minke bezoeken projecten in Sri Lanka

              ,

              Sandra en Minke bezoeken projecten in Sri Lanka

              Sri Lanka is al langere tijd een bestemming binnen het aanbod van Het Andere Reizen. Judith en Esther waren er recent al geweest, maar Sandra en Minke hadden het land nog niet opnieuw met eigen ogen gezien. Tijd dus om zelf op pad te gaan.

              Tijdens een rondreis van twee weken bezochten we niet alleen de bekende hoogtepunten van Sri Lanka, maar ook verschillende vrijwilligersprojecten waarmee we samenwerken. Een aantal projecten kennen we al langer en tijdens deze reis maakten we daarnaast kennis met nieuwe projecten en onze nieuwe lokale partner Mahendra. Voor het reisgedeelte, de dieren- en medische projecten werken we samen met onze lokale partners Harshani en Erendika. Harshani en Erendika ontmoetten we tijdens onze reis in Kandy, waar zij voor ons een High Tea organiseerden. Zo kregen we niet alleen de kans om persoonlijk kennis te maken, maar ook om elkaar beter te leren kennen en de samenwerking vanuit Sri Lanka van dichtbij te ervaren. 

              We wilden vooral zelf ervaren hoe de projecten eruitzien, de mensen erachter ontmoeten en ontdekken wat onze vrijwilligers hier in de praktijk kunnen betekenen.

              Waarom we onze projecten zelf bezoeken

              Als reisorganisatie vinden we het belangrijk om niet alleen te weten wat er op een website over een project staat. We willen de mensen kennen met wie we samenwerken, weten hoe een project dagelijks functioneert en met eigen ogen zien waar onze vrijwilligers terechtkomen.

              Tijdens onze reis kregen we daar volop de gelegenheid voor. We bezochten verschillende sociale projecten en projecten voor dieren en spraken met de mensen die zich hier iedere dag inzetten. Wat ons opnieuw opviel, is hoe goed vrijwilligerswerk en reizen in Sri Lanka met elkaar te combineren zijn. De projecten zijn over het algemeen kleinschalig en vrijwilligers kunnen op verschillende manieren bijdragen. Daardoor is Sri Lanka heel geschikt voor mensen die niet maandenlang vrijwilligerswerk willen doen, maar hun reis juist willen combineren met een kortere periode waarin ze iets voor een ander of voor dieren betekenen.

              Een ontmoeting die ons bijblijft: de olifanten opvang

              Van alle bezoeken maakte één project met stip de meeste indruk: de Olifanten Opvang. Hier worden twee olifanten opgevangen die een groot deel van hun leven hebben gewerkt in het toerisme. In de opvang krijgen ze de mogelijkheid om zo veel mogelijk hun eigen ritme te volgen. Er worden geen ritjes aangeboden en het aantal bezoekers wordt beperkt. 

              Tijdens ons bezoek liepen we in een kleine groep met de olifanten mee. Als de dieren wilden lopen, liepen wij mee. Bleven ze ergens staan om te eten, dan wachtten wij rustig. Gingen de olifanten richting de rivier, dan volgden we op gepaste afstand. 

              Juist dat maakte de ervaring zo bijzonder. Het voelde niet alsof de olifanten er waren voor ons vermaak. Wij waren te gast in hun omgeving. We zagen hoe groot deze dieren zijn, maar tegelijkertijd ook hoe rustig en zachtaardig ze kunnen zijn. De manier waarop hier met de olifanten wordt omgegaan, heeft ons echt geraakt.

              Als vrijwilliger kun je hier helpen met de verzorging van de olifanten, het onderhoud van het terrein en verschillende activiteiten in de omgeving. De opvang biedt daarnaast mogelijkheden om mee te helpen met onder andere Engelse lessen voor verzorgers. 

              Ook het verblijf is hier bijzonder: vrijwilligers wonen op het terrein van het project en hebben een eigen kamer in het gastgezin dat bij de opvang hoort. Zo ben je tijdens je vrijwilligersperiode letterlijk onderdeel van het dagelijks leven op het project.

              We hadden hier eigenlijk best wat langer willen blijven.

              Een kijkje bij de sociale projecten

              Naast het olifanten project bezochten we verschillende sociale projecten. 

              In Galle maakten we onder andere kennis met het Ouderen Zorgcentrum. Hier wonen ongeveer 75 ouderen met verschillende achtergronden. Sommige ouderen kunnen niet door hun familie worden verzorgd, terwijl anderen geen familie meer hebben of eerder op straat leefden. Hier zagen we hoe waardevol vrijwilligers kunnen zijn. Niet alleen door praktische hulp te bieden, maar door tijd en aandacht te geven. Een praatje maken, samen een spelletje doen of gewoon gezelschap bieden kan voor iemand die veel alleen is ontzettend waardevol zijn.

              Voor ons was dit een project dat misschien minder spectaculair klinkt dan een olifanten opvang, maar juist daardoor veel indruk maakte. De dagen van de ouderen kunnen behoorlijk hetzelfde zijn en een vrijwilliger kan hier echt voor wat afwisseling zorgen.

              We bezochten daarnaast een Kleuterschool en Kinderopvang. Ook hier vonden we het waardevol om niet alleen de informatie van onze website te kennen, maar zelf te zien hoe het project functioneert. Voor vrijwilligers ligt hier vooral een rol in het ondersteunen van de lokale juf en het bieden van extra aandacht aan de kinderen. 

              Het is een heel andere vorm van vrijwilligerswerk dan bijvoorbeeld werken met dieren, maar juist de afwisseling maakt het aanbod in Sri Lanka interessant.

              De zeeschildpadden aan de zuidkust

              Aan de zuidkust bezochten we ook een bijzonder Zeeschildpadden Project. In Koggala worden gewonde schildpadden opgevangen en verzorgd en wordt gewerkt aan de bescherming van schildpadden en hun broedplaatsen. Ook worden eieren beschermd en jonge schildpadjes begeleid richting zee.

              Het bezoek aan dit project was indrukwekkend, maar ook confronterend. We zagen gewonde schildpadden en hoorden meer over de omstandigheden waardoor ze hier terechtkomen. Het maakt je opnieuw bewust van de kwetsbaarheid van deze dieren en van de invloed die menselijke activiteiten op hun leefomgeving hebben.

              Tijdens ons bezoek bracht een lokale bewoner een zak met schildpaddeneieren naar het project. Een lokale vrijwilliger begroef de eieren voorzichtig in het zand, bij de andere beschermde nesten. Een mooi en bijzonder moment dat laat zien hoe ook mensen uit de omgeving bijdragen aan de bescherming van de schildpadden.

              Als vrijwilliger kun je hier helpen met de dagelijkse verzorging, het schoonmaken van de verblijven, het monitoren van nesten en het begeleiden van jonge schildpadjes.

              Voor vrijwilligers bij de sociale projecten in Galle en het zeeschildpadden project in Koggala zijn er verschillende accommodatie mogelijkheden. Je kunt bij Mahendra in het gastgezin verblijven, waar je een eigen kamer hebt. Of je kunt kiezen voor een comfortabel guesthouse met eigen kamer in de omgeving van het strand van Unawatuna.

              Hondenopvang en kliniek

              Een ander project dat we bezochten, was de Honden Kliniek en Opvang aan de zuidkust, vlakbij de kustplaats Unawatuna. Dit is een nieuw project binnen ons aanbod. Tijdens ons bezoek kregen we een uitgebreide rondleiding over het terrein en maakten we kennis met het team, de vele honden en verschillende vrijwilligers.

              Wat ons direct opviel, was hoe georganiseerd en professioneel het project is. Op het terrein worden tot wel 400 honden opgevangen. Sommige dieren zijn tijdelijk in herstel, andere wachten op adoptie en voor honden die te oud, ziek of gehandicapt zijn om nog herplaatst te worden, is dit hun permanente thuis. Naast de opvang en medische zorg voor de honden richt de kliniek zich ook op castratie- en vaccinatieprogramma’s voor straathonden en honden van eigenaren die weinig middelen hebben.

              Tijdens ons bezoek zagen we hoeveel werk er dagelijks wordt verzet. Vrijwilligers helpen met de verzorging en medicatie van de honden, maar vooral ook met iets wat minstens zo belangrijk is: aandacht. Knuffelen, spelen en tijd doorbrengen met de honden hoort er bij. 

              Ook de accommodatie is hier goed geregeld. Op ongeveer tien minuten lopen ligt het vrijwilligershuis, waar vrijwilligers een eigen slaapkamer met badkamer en airconditioning hebben. De ruime buitenkeuken en tropische tuin worden gedeeld met andere vrijwilligers.

              Voor ons was het interessant om te zien hoe breed dierenwelzijn binnen Sri Lanka kan zijn. Je kunt niet alleen met olifanten of zeeschildpadden werken, maar ook bijdragen aan de zorg voor honden en tegelijkertijd meer leren over medische dierenzorg en dierenwelzijn.

              Wat ons bijblijft van Sri Lanka

              Wat tijdens deze reis steeds duidelijker werd, is hoe goed vrijwilligerswerk en reizen in Sri Lanka met elkaar te combineren zijn. De projecten die we bezochten zijn heel verschillend: van dierenzorg en natuurbescherming tot ouderenzorg en kinderopvang. Toch hebben ze één ding gemeen: extra hulp en aandacht zijn welkom.

              Bij het ouderen zorgcentrum zagen we vooral hoeveel waarde tijd en aandacht kunnen hebben. Bij het zeeschildpadden project werden we geconfronteerd met de kwetsbaarheid van dieren en hun leefomgeving. En de olifanten opvang bleef ons het meest bij, omdat we daar zo duidelijk zagen dat het welzijn van de dieren centraal kan staan binnen het toerisme.

              Die verschillen maken het aanbod interessant. Niet iedereen wil hetzelfde doen en niet iedereen voelt zich prettig bij hetzelfde type vrijwilligerswerk. In Sri Lanka kun je verschillende projecten combineren met een rondreis. Een week of twee helpen bij een project en daarna verder reizen naar de bergen, een nationaal park of de kust: het kan hier heel goed samen.

              Sri Lanka is bovendien een ontzettend veelzijdige bestemming. Je kunt er cultuur en geschiedenis ontdekken, wandelen in de bergen, theeplantages bezoeken, op safari gaan en afsluiten met een paar dagen aan het strand. Daardoor is het een mooie bestemming voor reizigers die iets willen bijdragen, maar daarnaast ook veel van het land willen zien.

              < Vrijwilligerswerk

              Meer lezen?

              Bekijk alle blogs

              Meer lezen?

              Bekijk alle blogs

              Meer lezen?

              Bekijk alle blogs

                “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”

                Sandra en Minke ontdekken de Garden Route in Zuid Afrika

                Sandra en Minke ontdekken de Garden Route in Zuid Afrika

                ,

                Sandra en Minke ontdekken de Garden Route in Zuid Afrika

                Sandra was nog niet eerder in Zuid Afrika geweest en voor Minke was het alweer een tijdje geleden. Een mooie reden dus om samen opnieuw naar Zuid Afrika te reizen. Tijdens onze reis van twee weken combineerden we de bezoeken aan onze vrijwilligersprojecten in Port Elizabeth en nieuwe projecten in Kaapstad met een korte rondreis langs de Garden Route.

                We begonnen onze reis in Port Elizabeth, waar we niet alleen verschillende projecten bezochten, maar ook onze lokale partner Noah en zijn team weer ontmoetten. We werken al jarenlang met hen samen en het was fijn om elkaar weer in het echt te zien en te horen hoe het met de projecten gaat. Benieuwd naar onze projectbezoeken? Lees er meer over in onze blog: Sandra en Minke bezoeken projecten in Port Elizabeth en Kaapstad.

                Daarna haalden we onze huurauto op en begon onze roadtrip richting Kaapstad. Via Addo Elephant Park, Tsitsikamma, Knysna, Plettenberg Bay en de kust reden we westwaarts. Onderweg maakten we volop tijd voor wandelingen, wildlife en avontuurlijke activiteiten.

                Olifanten en giraffes

                Onze eerste stop na Port Elizabeth was in de omgeving van Addo Elephant Park. We verbleven in een fijne lodge in een privéreservaat, midden in de natuur.

                De volgende ochtend begonnen we de dag met een wandeling tussen de giraffes. Het blijft bijzonder om zulke grote en elegante dieren van zo dichtbij te zien. Daarna stapten we in onze eigen huurauto en reden we door Addo Elephant Park.

                Al snel zagen we de eerste olifanten. En daarna nog één. En nog een paar. Addo staat bekend om zijn grote olifantenpopulatie en dat merkten we meteen. Overal zagen we olifanten door het landschap trekken en soms stonden ze gewoon midden op de weg. Naast olifanten zagen we onder andere zebra’s, buffels, wrattenzwijnen, een struisvogel, een jakhals en natuurlijk de nodige mestkevers. Een mooie eerste kennismaking met de natuur van Zuid Afrika.

                Avontuur in Tsitsikamma

                Vanaf Addo reden we verder naar Tsitsikamma National Park. We verbleven hier op een prachtige plek midden in de natuur, omringd door bossen en indrukwekkende kliffen.

                In het nationale park maakten we eerst een wandeling over de beroemde hangbruggen bij de monding van de Storms River. Vanaf de bruggen hadden we uitzicht over de ruige kust en de golven die tegen de rotsen sloegen. Daarna stond er een kajak- en lilo-tour op het programma. We peddelden met onze kajaks de smalle kloof van de Storms River in, tussen steile rotswanden en eeuwenoude bomen. Verderop stapten we over op een lilo, een soort drijvend matras, waarmee we rustig verder de kloof in dreven.

                Na zo’n actieve dag was er natuurlijk maar één goede manier om af te sluiten: met een wijntje in de jacuzzi genietend van het prachtige uitzicht.

                Knysna en Plettenberg Bay

                Onze volgende stop was Knysna. Vanuit hier trokken we eropuit om meer van de omgeving te ontdekken. Onderweg maakten we onder andere stops bij de Bloukrans Bridge, Monkeyland en Birds of Eden. Ook maakten we een wandeling in het prachtige Nature’s Valley.

                Daarna reden we door naar Plettenberg Bay, waar we iets heel bijzonders gingen doen: snorkelen met zeeleeuwen. In het frisse water kwamen de zeeleeuwen nieuwsgierig om ons heen zwemmen. Ze doken onder ons door en kwamen soms verrassend dichtbij. Best even spannend, maar vooral een ontzettend bijzondere ervaring.

                De volgende dag trokken we onze wandelschoenen weer aan voor een wandeling in het Robberg Nature Reserve. We kozen voor de langste route, die ons langs steile kliffen, rotspartijen en verborgen strandjes leidde. Onderweg genoten we van prachtige uitzichten over de oceaan en zagen we zeehonden op de rotsen liggen.

                Het laatste deel van de Garden Route

                Vanaf Knysna begonnen we aan het laatste deel van onze route richting Kaapstad. We reden gedeeltelijk langs de kust en maakten onderweg verschillende stops.

                In Wilderness stopten we even voor een kop koffie en een fotomomentje bij het uitzichtpunt Map of Africa. Daarna reden we verder naar Hermanus, waar we lunchten met uitzicht op zee. Even verderop bezochten we Stony Point in Betty’s Bay. Hier zagen we een grote kolonie Afrikaanse pinguïns van dichtbij, met daartussen een paar nieuwsgierige dassies.

                Via de kustroute Clarence Drive reden we uiteindelijk verder richting Kaapstad. Normaal gesproken staat deze route bekend om de spectaculaire uitzichten over de oceaan en bergen. Helaas gooiden regen en mist deze keer roet in het eten en zagen we daar maar weinig van.

                Afsluiten in Kaapstad

                Uiteindelijk kwamen we aan in Kaapstad, waar we de laatste dagen van onze reis doorbrachten. Na alle natuur en kleine plaatsen langs de Garden Route was het leuk om weer in een bruisende stad terecht te komen. Naast het ontdekken van de stad bezochten we hier ook verschillende projecten, waaronder een surf- en onderwijs project in Muizenberg.

                Natuurlijk bezochten we ook de Tafelberg en genoten we van het uitzicht over de stad. We reden over Chapman’s Peak Drive, bezochten Boulders Beach en de pinguïns en maakten een stop in Muizenberg, bekend om de kleurrijke strandhuisjes en relaxte surfvibe. In de stad zelf dwaalden we door de kleurrijke straten van Bo-Kaap en brachten we tijd door bij de V&A Waterfront. En als spectaculaire afsluiter maakten we een helikoptervlucht over Kaapstad.

                Na twee weken vol natuur, wildlife, avontuur en projectbezoeken was dat de kers op de taart.

                Wat ons bijblijft van de Garden Route

                Zuid Afrika heeft ons tijdens deze reis verrast met de enorme afwisseling. In twee weken tijd reden we langs de kust, liepen we tussen giraffes, zagen we tientallen olifanten, snorkelden we met zeeleeuwen en maakten we avontuurlijke wandelingen in de natuur.

                Ook het zelf rijden bleek een stuk makkelijker dan we vooraf hadden gedacht. We waren in eerste instantie wat huiverig voor het links rijden en de verkeerssituatie, maar dat bleek in de praktijk enorm mee te vallen. Het verkeer voelde rustig en overzichtelijk en juist met een huurauto hadden we alle vrijheid om onderweg te stoppen waar we wilden.

                De Garden Route is daarmee een mooie manier om verschillende kanten van Zuid Afrika te ontdekken. En met Kaapstad als afsluiter heb je aan het einde van de reis niet alleen prachtige natuur en wildlife gezien, maar ook een van de meest bruisende steden van het land.

                Voor ons waren vooral de olifanten in Addo, de natuur van Tsitsikamma en Robberg en alle bijzondere dieren onderweg echte hoogtepunten. 

                En die helikoptervlucht boven Kaapstad? Die maakte de reis helemaal af.

                < Reisinspiratie

                Meer lezen?

                Bekijk alle blogs

                Meer lezen?

                Bekijk alle blogs

                Meer lezen?

                Bekijk alle blogs

                  “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”

                  Sandra en Minke bezoeken projecten in Port Elizabeth en Kaapstad

                  Sandra en Minke bezoeken projecten in Port Elizabeth en Kaapstad

                  ,

                  Sandra en Minke bezoeken projecten in Port Elizabeth en Kaapstad

                  We werken al jarenlang samen met onze lokale partner Noah en zijn team in Port Elizabeth. In de afgelopen jaren hebben we vanuit Het Andere Reizen veel vrijwilligers naar de projecten in deze stad mogen sturen. Tijdens deze reis was het daarom hoog tijd om zelf weer eens terug te gaan. In Kaapstad wilden we daarnaast met eigen ogen zien welke mogelijkheden er zijn voor vrijwilligers. Samen met onze lokale partners Nina en Margriet bezochten we daarom verschillende projecten die we aan ons aanbod hebben toegevoegd.

                  Tijdens onze tweeweekse reis combineerden we de projectbezoeken met een roadtrip van Port Elizabeth naar Kaapstad via de Garden Route. Zo kregen we niet alleen de kans om onze vertrouwde projecten opnieuw te bezoeken en meer van Zuid-Afrika te ontdekken, maar ook om nieuwe projecten in Kaapstad te leren kennen.

                  Projectbezoeken in Port Elizabeth

                  We begonnen onze reis in Port Elizabeth, waar we verschillende projecten bezochten waarmee we al jarenlang samenwerken.

                  Een van de bezoeken was aan het Pinguïn Project. Hier worden gewonde en zieke pinguïns en andere zeevogels opgevangen en verzorgd. Het was ontzettend leuk om het project opnieuw van dichtbij te bekijken en meer te leren over het werk dat hier wordt gedaan.

                  De pinguïns zijn natuurlijk de grote publiekstrekkers, maar achter het project zit veel meer werk. Vrijwilligers dragen bij aan de dagelijkse verzorging en krijgen de mogelijkheid om van dichtbij te zien hoeveel er komt kijken bij de opvang en rehabilitatie van deze dieren.

                  Ook bezochten we het Missionvale Township Project. Hier kregen we een kijkje in het dagelijkse leven binnen de township en zagen we opnieuw hoeveel verschil vrijwilligers kunnen maken voor de lokale gemeenschap.

                  Wat ons tijdens de bezoeken in Port Elizabeth vooral opviel, is hoe goed de projecten georganiseerd zijn. Er is een duidelijke structuur en begeleiding en extra hulp van vrijwilligers blijft welkom. De projecten doen belangrijk werk voor de community, kinderen en dieren.

                  Nieuwe projecten in Kaapstad

                  Na Port Elizabeth reden we via de Garden Route naar Kaapstad. Daar bezochten we een aantal projecten waarmee we nog niet eerder persoonlijk kennis hadden gemaakt.

                  Een van de bezoeken was aan het Surf en Onderwijs Project in Muizenberg. Dit vonden we ontzettend leuk om te zien. Kinderen krijgen hier ondersteuning bij hun ontwikkeling en onderwijs en kunnen daarnaast leren surfen.

                  Tijdens ons bezoek zagen we vooral hoeveel plezier de kinderen en vrijwilligers samen hadden. Het is een actief project waarbij je als vrijwilliger niet alleen helpt, maar ook veel buiten bent. En ondertussen leer je zelf misschien nog wel surfen ook. Hoe tof is dat?

                  We bezochten daarnaast het Onderwijs en Township Project, dat midden in een township in Kaapstad ligt. Ook hier zagen we hoeveel waarde de aandacht van vrijwilligers voor kinderen kan hebben. Het project biedt vrijwilligers de mogelijkheid om bij te dragen aan het onderwijs en de ontwikkeling van kinderen en tegelijkertijd meer te leren over het leven in een township. Juist doordat je hier echt midden in de gemeenschap staat, krijg je een heel ander beeld van Kaapstad dan wanneer je alleen als toerist door de stad reist.

                  Ook maakten we kennis met het team van Social Work James House, een project waarbij vrijwilligers kunnen bijdragen binnen de sociale hulpverlening.

                  Port Elizabeth of Kaapstad?

                  Beide bestemmingen hebben hun eigen karakter. In Port Elizabeth zijn de projecten waar we al jarenlang mee samenwerken goed georganiseerd en is er veel ruimte voor vrijwilligers om daadwerkelijk mee te helpen. We vonden het fijn om onze partner en de projecten weer te zien en met eigen ogen te ervaren waar zoveel van onze vrijwilligers terechtkomen.

                  Kaapstad is als stad vervolgens weer heel anders. Het is bruisender, levendiger en biedt ontzettend veel mogelijkheden om je vrijwilligerswerk te combineren met activiteiten. Denk aan surfen, wandelen, de stad ontdekken of uitstapjes maken langs de kust.

                  Ook de accommodaties verschillen. In Port Elizabeth verblijven vrijwilligers in een comfortabel vrijwilligershuis, terwijl in Kaapstad gebruik wordt gemaakt van een hostel. Daardoor vinden wij beide bestemmingen vooral geschikt voor wat jongere reizigers die het leuk vinden om andere vrijwilligers te ontmoeten en in een sociale omgeving te verblijven.

                  Wat ons bijblijft van Zuid Afrika

                  Van alle projectbezoeken bleef het Missionvale Township Project ons het meest bij. Het was bijzonder om hier met eigen ogen te zien hoe het project midden in de gemeenschap werkt en hoeveel waarde vrijwilligers kunnen hebben.

                  Ook het Surf en Onderwijs Project in Muizenberg maakte indruk. De energie van de kinderen, de enthousiaste vrijwilligers en het feit dat je als vrijwilliger zowel bij het onderwijs als bij de activiteiten betrokken bent, maken dit tot een heel toegankelijk en actief project.

                  En natuurlijk waren er tijdens onze reis ook buiten de projecten genoeg momenten die we niet snel vergeten. Het snorkelen met de zeeleeuwen in Plettenberg Bay was intens, maar vooral onvergetelijk. De vele olifanten in Addo, de pinguïns en dassies onderweg en de prachtige natuur van Tsitsikamma en Robberg maakten de reis compleet. We waren vooraf een beetje huiverig voor het autorijden in Zuid Afrika, vooral vanwege het links rijden en onze vragen over de veiligheid. In de praktijk bleek dat enorm mee te vallen. Het verkeer voelde rustig en overzichtelijk en met een huurauto hadden we alle vrijheid om onze route zelf te bepalen.

                  Voor ons was het ontzettend waardevol om onze partners en projecten na lange tijd weer te bezoeken en met eigen ogen te zien waar onze vrijwilligers terechtkomen. We kwamen terug met een nog beter beeld van de mogelijkheden in Port Elizabeth én Kaapstad.

                  Hoewel we qua vrijwilligerswerk en verblijf een lichte voorkeur hebben voor Port Elizabeth, vinden we dat Kaapstad eigenlijk niet mag ontbreken tijdens een reis door Zuid Afrika. De stad is bruisend, de omgeving is prachtig en er zijn volop mogelijkheden om vrijwilligerswerk te combineren met activiteiten en avontuur.

                  Zuid Afrika heeft ons opnieuw laten zien hoeveel verschillende ervaringen je in één reis kunt combineren. Van vrijwilligerswerk in een township of met kinderen tot surfen, wildlife, natuur en een bruisende stad als Kaapstad. Juist die afwisseling maakt deze bestemming zo bijzonder.

                  < Vrijwilligerswerk

                  Meer lezen?

                  Bekijk alle blogs

                  Meer lezen?

                  Bekijk alle blogs

                  Meer lezen?

                  Bekijk alle blogs

                    “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”

                    Sandra en Minke ontdekken Gambia en bezoeken projecten

                    Sandra en Minke ontdekken Gambia en bezoeken projecten

                    , ,

                    Sandra en Minke ontdekken Gambia en bezoeken projecten

                    In Nederland is het winter. Koud, grijs en nat. Voor ons dus een goede reden om de zon op te zoeken! We reizen twee weken naar Gambia, een kleine bestemming aan de westkust van Afrika die vooral bekendstaat om de stranden, het warme klimaat en de vriendelijke bevolking.

                    Omdat we er toch zijn, combineren we onze vakantie met een bezoek aan een aantal vrijwilligersprojecten. Zo krijgen we niet alleen de kans om te genieten van het strand en de zon, maar ook om kennis te maken met het dagelijks leven in Gambia en te zien waar onze vrijwilligers terechtkomen.

                    We verblijven in een fijn hotel met zwembad in Kotu, niet ver van het strand. Vanuit hier trekken we er verschillende keren op uit met een lokale gids en bezoeken we onze lokale partners Eefje en haar man Franco in Tanji. Daar bezoeken we ook een aantal vrijwilligersprojecten.

                    Een zonnige winter in Gambia

                    Gambia is klein. Heel klein zelfs: het land is slechts enkele tientallen kilometers breed en wordt bijna volledig omringd door Senegal. Toch heeft het alles in huis voor een heerlijke winterzonvakantie. Aan de kust vind je brede zandstranden, palmbomen en kleinschalige hotels. Het tempo ligt er een stuk lager dan in Nederland en overdag is het heerlijk warm. Vanuit Nederland ben je bovendien in ongeveer zes uur in een compleet andere wereld.

                    Wij verblijven in Kotu, een van de bekendere toeristische badplaatsen. Het is hier rustig genoeg om te ontspannen, maar tegelijkertijd zijn de stranden, restaurants en andere voorzieningen gemakkelijk te bereiken.

                    De stranden van Gambia zijn misschien niet de hagelwitte bounty stranden die je op sommige tropische bestemmingen vindt, maar juist de ruimte en de ontspannen sfeer spreken ons aan. Kotu Beach is breed en rustig en je kunt vanaf hier over het strand richting Kololi wandelen. 

                    Voor een levendigersfeer kun je naar Kololi Beach, waar veel hotels en restaurants te vinden zijn. Ook Cape Point bij Bakau is een mooie plek om een middag door te brengen.

                    Op pad met een lokale gids

                    Hoewel je in Gambia prima zelf op pad kunt, kiezen wij er tijdens een aantal uitstapjes voor om met een lokale gids te gaan. Dat vinden we niet alleen praktisch, maar ook een leuke manier om meer over het land en de mensen te leren. Gambia is geen bestemming waar je naartoe gaat voor grote wildparken en safari’s. Het land heeft juist veel meer te maken met cultuur, het dagelijks leven en de mensen die je onderweg ontmoet.

                    We bezoeken lokale markten, rijden door kleine dorpjes en verlaten steeds verder het toeristische gedeelte aan de kust. Hoe verder we van de hotels en stranden komen, hoe meer we het dagelijkse leven van de Gambianen zien.

                    En dat is precies wat Gambia zo interessant maakt. Op korte afstand van de toeristische kuststrook kom je in een compleet andere omgeving terecht, met zandwegen, kleine winkeltjes, kleurrijke markten en dorpen waar het leven zich grotendeels op straat afspeelt.

                    De projecten in Tanji

                    Een van de hoogtepunten van onze reis zijn de bezoeken aan de vrijwilligersprojecten in Tanji. Hier maken we kennis met Eefje en haar Gambiaanse man Franco, die samen een guesthouse runnen en zich daarnaast al jarenlang inzetten voor verschillende projecten in de omgeving. Vanuit het guesthouse onderhouden ze veel contact met de lokale gemeenschap en ondersteunen ze onder andere scholen en medische projecten.

                    We vinden het ontzettend leuk om met eigen ogen te zien wat er hier allemaal gebeurt. Het voelt heel anders dan wanneer je als toerist alleen aan de kust verblijft. Vanuit het guesthouse stap je zo de lokale omgeving in en kom je terecht tussen de zandweggetjes, kleine winkeltjes, huizen en scholen waar het dagelijkse leven van de Gambianen zich afspeelt.

                    Een van de projecten die we bezoeken is de Basisschool Tanji. Op deze school krijgen kinderen uit de omgeving les en kunnen vrijwilligers helpen bij verschillende activiteiten rondom het onderwijs. Tijdens ons bezoek krijgen we een kijkje in het dagelijkse schoolleven. We zien de kinderen in verschillende klaslokalen en maken kennis met de leerkrachten.

                    Daarna bezoeken we de Madiana Nursery School, waar de jongste kinderen uit de omgeving terechtkunnen. Ook hier krijgen we een kijkje in het dagelijkse leven op school en zien we hoe belangrijk een goede basis voor deze kinderen is. Bij de nursery school draait het niet alleen om leren, maar ook om spelen, ontdekken en samen bezig zijn. We doen gezellig mee en dansen en zingen samen met de kinderen. Het zorgt meteen voor veel vrolijke gezichten en een leuke interactie.

                    Naast de twee scholen bezoeken we ook het Medical Center & Outreach in Tanji. Dit is een lokale kliniek midden in het dorp, waar zowel inwoners uit Tanji als mensen uit de omgeving terechtkunnen voor medische zorg.

                    Het is interessant om hier een kijkje te nemen, juist omdat je hiermee weer een heel andere kant van het lokale leven ziet. Waar we op de scholen vooral kennismaken met kinderen en het onderwijs, zien we hier hoe de lokale gezondheidszorg is georganiseerd.

                    Midden in de gemeenschap

                    Wat deze projecten voor ons bijzonder maakt, is de plek waar ze zich bevinden. Dit zijn geen projecten die losstaan van hun omgeving, maar initiatieven die midden in de lokale gemeenschap van Tanji staan.

                    Ook op en rondom het guesthouse van Eefje en Franco gebeurt veel. Er worden activiteiten georganiseerd voor mensen uit de omgeving en er is ruimte voor locals om hun talenten verder te ontwikkelen. Zo zijn er onder andere activiteiten rondom toneel en worden er in het weekend Engelse lessen gegeven aan kinderen en volwassenen uit de buurt.

                    Hierdoor krijg je tijdens een verblijf niet alleen de mogelijkheid om vrijwilligerswerk te doen, maar leer je ook veel meer over het dagelijkse leven in Gambia. Je loopt letterlijk vanuit je accommodatie de lokale gemeenschap in.

                    De kleurrijke vismarkt van Tanji

                    Een van de momenten die ons tijdens de reis het meest bijblijft, is ons bezoek aan de vismarkt van Tanji. Aan het einde van de middag komen de kleurrijke vissersboten vanuit zee terug en loopt het strand langzaam vol. De vissers brengen hun vangst aan land, terwijl vrouwen en kinderen klaarstaan om de vis schoon te maken en verder te verwerken.

                    Overal gebeurt wel iets. Er wordt gesjouwd met manden, vis wordt schoongemaakt en op verschillende plekken wordt de vangst gerookt. De geur, de kleuren, de mensen en de bedrijvigheid maken het een intense ervaring.

                    Het is druk, chaotisch en soms behoorlijk overweldigend, maar juist daardoor blijft het ons zo bij. Hier zie je het dagelijkse leven van Gambia van heel dichtbij.

                    Meer dan alleen strand

                    Hoewel we vooral voor de zon naar Gambia zijn gekomen, blijkt er genoeg te doen om een vakantie afwisselend te maken.

                    We maken wandelingen langs de kust, ontdekken verschillende stranden en trekken er met onze gids op uit. Ook bezoeken we het Bijilo Forest Park, waar je tussen de bomen apen en verschillende vogelsoorten kunt spotten. Een andere bezienswaardigheid is de Kachikally Crocodile Pool in Bakau. Hier leven krokodillen rond een poel die voor de lokale bevolking een bijzondere culturele en spirituele betekenis heeft. Ook Banjul, de hoofdstad van Gambia, is interessant om te bezoeken. De stad voelt eerder als een groot dorp dan als een drukke hoofdstad en heeft een heel andere sfeer dan het toeristische kustgebied. Op de lokale markten zie je een heel andere kant van het land. Wie meer wil weten over de geschiedenis van Gambia kan daarnaast een excursie maken naar Juffure en James Island, locaties die een belangrijke rol spelen in de geschiedenis van de trans-Atlantische slavenhandel.

                    Gambia is daarmee misschien geen bestemming waar je wekenlang iedere dag een nieuwe grote bezienswaardigheid bezoekt, maar juist de combinatie van cultuur, natuur, stranden en het lokale leven maakt een verblijf interessant.

                    Gambia als vrijwilligersbestemming

                    Wat ons vooral bijblijft, is hoe anders Gambia voelt zodra je het toeristische gedeelte achter je laat. Juist daar ervaar je hoe het dagelijkse leven eruitziet en krijg je de kans om echt contact te maken met de lokale bevolking. De mensen zijn ontzettend vriendelijk en gastvrij en de sfeer is over het algemeen ontspannen. 

                    Niet voor niets wordt Gambia ook wel de Smiling Coast of Africa genoemd.

                    Voor vrijwilligers is Gambia daarom interessant als je niet alleen wilt werken aan een project, maar ook graag wilt ervaren hoe het leven in een ander land eruitziet. Je verblijft niet in een afgesloten resort, maar maakt onderdeel uit van een lokale omgeving en krijgt daardoor veel mee van de cultuur. Daarnaast is Gambia een relatief betaalbare bestemming. Dat maakt het land ook interessant voor vrijwilligers die met een kleiner budget naar Afrika willen.

                    Wat ons bijblijft van Gambia

                    Voor ons was Gambia vooral een heerlijke bestemming om in de Nederlandse winter naartoe te gaan. We genoten van het warme weer, het zwembad en de stranden, maar vonden het juist leuk dat er daarnaast genoeg mogelijkheden waren om meer van het land te ontdekken.

                    De bezoeken aan de projecten in Tanji waren bijzonder, vooral omdat we met eigen ogen konden zien hoe onze lokale partner en de vrijwilligersprojecten midden in de gemeenschap werken. Ook de vismarkt van Tanji zullen we niet snel vergeten. De kleuren, geuren en bedrijvigheid maakten dit tot een van de meest bijzondere momenten van onze reis.

                    Gambia heeft misschien geen enorme wildparken of spectaculaire safari’s zoals sommige andere Afrikaanse bestemmingen. Maar wat het land wél heeft, zijn ontzettend vriendelijke mensen, een warme en gastvrije cultuur en de mogelijkheid om kennis te maken met het lokale leven. Juist die combinatie maakt Gambia voor ons zo’n bijzondere bestemming. Je kunt hier heerlijk genieten van de zon en het strand, maar tegelijkertijd een heel andere kant van Afrika leren kennen. En voor wie dat wil combineren met vrijwilligerswerk, biedt Gambia een laagdrempelige manier om echt onderdeel te worden van de lokale gemeenschap.

                    < Reisinspiratie
                    < Vrijwilligerswerk

                    Meer lezen?

                    Bekijk alle blogs

                    Meer lezen?

                    Bekijk alle blogs

                    Meer lezen?

                    Bekijk alle blogs

                      “Heb je vragen? Neem gerust contact met ons op voor meer informatie!”